HONING en AZIJN

Op vraag van het Nieuwsblad, stelden we met onze afdeling nog eens een honing-en azijn-lijst op van fietspaden in Vilvoorde. Op basis van een rondvraag bij onze leden, komen we tot volgende twee top-5-en:

HONING

1. Het fietspad aan het Schoewever en de nieuwe fietsbrug over de Woluwelaan: een autovrij, geasfalteerd, mooi fietspad dat via een voorbeeldige fietsbrug over de Woluwelaan het centrum van Vilvoorde met Houtem verbindt
   
2. Het fietspad over het jaagpad langs de Zenne, vanaan de grens met Eppegem tot aan de Willemstraat: wederom autovrij, rustig, asfalt, mooi, en volledig vrijliggend. Alvast het begin van een mooie toeristische Noord-Zuid- route, die aan de ene kant via Eppegem richting Mechelen, en in de andere richting langs het willebroekkanaal richting Brussel zou kunnen verdergaan.
   
3. Het nieuwe fietspad in de Radiatorenstraat: een eerste verlengstuk in de zonet geschetste Noord-zuid-route in de richting van Brussel. Zou doorgetrokken kunnen worden over de oude terreinen van de Forges tot aan de Houtkaai, en zo aansluiten op de toekomstige fiets-en wandelboulevard van het Watersite project, richting Brussel
4. De fietspad langsheen de woluwelaan. vrijliggend, een behoorlijk goede ondergrond, en voldoende aandacht voor veilige overgangen aan rotondes (gedrag van automobilisten los je natuurlijk niet met infrastructuur op) en kruispunten
5. De fietspaden langsheen de Noëlei

AZIJN

1. Met stip, als illustratie van ongeveer alles wat er fout kan zijn aan fietspaden en oversteekplaatsen: de aansluiting van de Campionlei met de F. Rooseveltlaan: plaats waar honderden scholieren per dag, naast tientallen fietsende marktbezoekers de ene fietskemel na de andere moeten trotseren. we sommen op wat een fietser vanaf de Campionlei op een paar honderd meter allemaal tegenkomt: ten eerste, in de Campionlei veel te smalle fietssugesstiestroken, vlak naast geparkeerde auto's, waardoor vooral fietsers zich verplicht voelen om op die strook rakelings naast geparkeerde auto's te rijden, scholieren niet naast elkaar durven rijden, wat veel veiliger zou zijn omdat ze zo een natuurlijke verkeersremmer vormen, waarvoor die regel destijds voor zone 50 werd uitgedacht, en de vertragende impact op automobilisten door een gepercipieerde vernauwing van de rijbaan onbestaande is. aan het eind van de campionlei, vervolgens, stopt de suggestiestrook (welke fietser weet trouwens wat dat is?), en wordt de fietser een rond punt op gelanceerd, net als zijn of haar collega's die uit de Bolwerkstraat of Groenstraat komen. Al deze fietsers worden dan gedwongen om op het rondpunt de rijbaan te dwarsen, zonder enige markering of iets anders dat hen kan geleiden, of de automobilisten duidelijk maakt dat ze geen andere keuze hebben. Eigenlijk wordt elke fietser hier telkens opnieuw gedwongen om een levensgevaarlijk maneuver uit te voeren, met een zeer grote kans dat het de fietser is die bij een ongeval in fout zal worden gesteld. Als hij dit maneuver toch volbracht krijgt, komt hij op het fietspad langs de rooseveltlaan, dat, jawel, links van de weg ligt. Volledig tegen de regels in, want zo moet een fietser die een huis of handelszaak of school wil bereiken telkens weer de rijbaan dwarsen om zijn doel te bereiken, en opnieuw om weer op het fietspad te geraken. Om op het fietspad te geraken moet een fietser om te beginnen een zeer oncomfortabele drempel nemen (beeld u in wat dit voor scholieren met boekentassen moet zijn), om dan op een schoolvoorbeeld van een slecht fietspad terecht te komen: betonplaten naast bomen. De platen liggen daardoor schots en scheef en zorgen voor de ene schok na de andere voor de fietsers. Die bovendien nog eens gehinderd worden door auto's die achteruit uit parkeerplaatsen wegrijden. Als 'worst practice' kan dit stukje fietinsfrastructuur dus wel tellen.
   
2. De situaties aan de twee spoorwegbruggen vlakbij het treinstation (Luchthavenlaan en Leuvensesteenweg). Om van aan het station naar de Bavaylei te geraken via de Hanssenslaan, moet je eerst het kruispunt met de Luchthavenlaan voorbijgeraken. Omdat als het voetgangerslicht daar op rood staat, het fietslicht nog op groen staat, maar de automobilisten die daar rechtsaf onder de brug moeten dat nauwelijks of niet zien, zijn ze ofwel razend omdat je volgens hen door het rood rijdt, ofwel rijden ze je gewoon van je sokken. Wat verder moet je wordt je dan na een bruusk einde van het fietspad een zeer complex kruispunt opgegooid, zonder enige markering voor voorsortering, terwijl er vier verkeerstromen auto's elkaar vervoegen, met daarbij nog een hoop lijnbussen. Daartussen moet fietsers proberen zich onder de brug door en dan naar de overkant te begeven. Om omgekeerd met de fiets van de Bavaylei terug op het fietspad van de Hanssenslaan te geraken is zo nodig nog hachelijker.
3. De Indringersweg met in het verlengde het op-en afrittencomplex van de RO in Konings-Lo. De Indringersweg is een zone 50 asfaltweg, met de allure van een stevige 4-vaksgewestweg, zonder ook maar enige fietsvoorziening. Het lijkt eerlijk waar meer op een Nintendo-game voor automobilisten, met fietsers als obstakels die punten opleveren, dan op een weg waarover je fietsers stuurt. Fietsers die aan het eind van Indringersweg, zeker in spitsuur, bovendien ook nog de grillen van nietsontziende autobestuurders moeten trotseren op het op-en afrittencomplex, die op het fietspad blijven staan, of het zonder nauwelijks om te kijken kruisen om toch maar 500 meter file te kunnen ontwijken door in volle snelheid afrit af oprit op te vlammen. Te verwonderen dat ouders uit Konings-Lo er hoe langer hoe minder voor kiezen hun kinderen in vilvoorde centrum naar school te sturen?
4. Het rond punt aan het Heldenplein. Bij de aanleg relatief veilig voor fietsers, omwille van eenduidige verkeerstromen. Een tijd gelden werden de autostromen echter ontdubbeld (zie foto). Daardoor gebeurt het nu dat een auto die 'rechtdoor' gaat, stopt voor een fietser, maar dan voorbijgesneld wordt door een auto die de afslag neemt, de fietser niet ziet (en omgekeerd). Waar de rotonde meestal een vrij veilige oplossing is voor fietsers (hoewel er toch een boel randvoorwaarden moeten vervuld worden zodat dat daadwerkelijk ook zo zou zijn), is de rotonde sinds de ingrepen ter willen van koning auto, nu een gevaar voor elke fietser geworden. Of hoe er heel vaak nog steeds enkel vanuit één enkel vervoersmodus gedacht wordt, en dan hebben we hetniet over de fietser of voetganger.
5. En tot slot een klassieker in al zijn eenvoud: de fietspaden langsheen de schaarbeeklei. Op vele plaatsen nauwelijks 40cm tot een halev meter breed, rakelings naast een gewestweg met veel zwaar vrachtverkeer. Een rit langs de schaarbeeklei is voor volwassenen al angstaanjagend. Laat staan dat je er ooit een kind zou langs sturen? En op een goede route langs het kanaal is het ook nog altijd wachten.